Samen met Lawrence Weiner, Joseph Kosuth, Sol LeWitt en Douglas Huebler behoort Robert Barry (1936) tot de eerste generatie vertegenwoordigers van de zogenaamde Conceptual Art, die zijn hoogtepunt kende in de late jaren 1960 en 1970. In deze stroming wordt het materiële, fysieke, tastbare en dus verplaatsbare of verhandelbare kunstwerk gereduceerd of getransformeerd tot een immaterieel idee of een concept. ‘Nothing seems to me the most potent thing in the world’, stelde Barry in 1968.

Zoals vele andere conceptuele kunstenaars zet Barry taal en woorden in om zijn artistieke boodschap over te brengen waarbij hij de grens tussen beeldende kunst, poëzie en filosofie opzoekt. Hij schikt woorden(reeksen) in verschillende configuraties op een drager.

In dit werk werden de woorden zinssneden ‘sometimes it is’, ‘less’, ‘not allowed’, ‘imagine’, ‘change’, ‘understand it’, ‘look out’, ‘given up’ met zilverkleurige inkt op het rode canvas gedrukt. Ze staan in een cirkel geschikt, ontdaan van elke context zodat de kijker om het even waar kan beginnen lezen en de betekenis ervan helemaal vrij kan interpreteren. Dit laat toe om zelf associaties te leggen of om de ene betekenis in de andere te laten overvloeien. Het werk van Barry herdenkt hiermee de functie van kunst en rol van kunstenaar én toeschouwer.

Samen met onder meer Daniel Buren, Patrick Corillon, Olivier Debré en Loïc Le Groumellec (allen vertegenwoordigd in de Vandenhove-collectie) werkte Barry ook samen met Charles Vandenhove aan de realisatie van het Théâtre des Abesses (1986-96) in Parijs, een bijgebouw van het Théâtre de la Ville. De voorgevel werd bekleed met een krachtige rode bepleistering en verrijkt met Barry’s associatieve woordenreeksen. Naast een werk in de Vandenhove-collectie is het werk van Barry ook te vinden in het Blandijngebouw van de Universiteit Gent.

Veerle Soens