Na jaren te hebben gewerkt als interieurontwerper presenteert Charlotte Beaudry (1968) zich vanaf de jaren 1990 als beeldend kunstenaar met voornamelijk figuratieve schilderijen. Daarnaast omvat haar oeuvre ook tekeningen, sculpturen, video’s en performances. Enerzijds onderzoekt ze de representaties van (adolescente) vrouwelijkheid terwijl ze anderzijds de status van hedendaagse beelden en schilderijen op een zelf-reflexieve wijze bevraagt. Charles Vandenhove, die reeds in de vroege jaren ’50 als architect met de beeldhouwer Jean Beaudry, de vader van Charlotte, had samengewerkt, verwierf zowat een halve eeuw later meerdere werken voor zijn collectie. In de collectietentoonstelling Morceaux-choisis (2011) werd zelfs een volledige zaal aan Charlotte Beaudry gewijd.

De samenwerking tussen Beaudry en Vandenhove resulteerde ook in dit portret dat de architect tegen een geelgrijze achtergrond toont. De oren, grijze haren, het witte hemd en de donkere jas bakenen de monumentale verschijning van het gelaat af. De ietwat gefronste blik kruist de ogen van de kijker. Vandenhove gaf Beaudry de opdracht om zijn portret te schilderen met het idee om het op te nemen in een boek over de samenwerking tussen architecten en kunstenaars maar uiteindelijk werd het werk niet opgenomen in de publicatie. Dit portret van een tachtigjarige man is uitzonderlijk binnen het oeuvre van Beaudry, die voornamelijk jonge vrouwen schildert met een uitgesproken erotische ondertoon.

Louise Schiepers