Na jaren te hebben gewerkt als interieurontwerper presenteert Charlotte Beaudry (1968) zich vanaf de jaren 1990 als beeldend kunstenaar met voornamelijk figuratieve schilderijen. Daarnaast omvat haar oeuvre ook tekeningen, sculpturen, video’s en performances. Enerzijds onderzoekt ze de representaties van (adolescente) vrouwelijkheid terwijl ze anderzijds de status van hedendaagse beelden en schilderijen op een zelf-reflexieve wijze bevraagt. Charles Vandenhove, die reeds in de vroege jaren ’50 als architect met de beeldhouwer Jean Beaudry, de vader van Charlotte, had samengewerkt, verwierf zowat een halve eeuw later meerdere werken voor zijn collectie. In de collectietentoonstelling Morceaux-choisis (2011) werd zelfs een volledige zaal aan Charlotte Beaudry gewijd.

Met behulp van een wit oppervlak en enkele zwarte dynamische strepen, weet Beaudry vogels op te roepen op haar karakteristieke manier door slechts enkele contouren neer te zetten zonder een achtergrond te definiëren. Beaudry is gefascineerd door de paradox van de ongrijpbare energie van een vogelvlucht, die door de kracht van suggestieve penseelstreken wordt bevroren in tijd en ruimte. Zwermen vogels komen geregeld voor in haar oeuvre, steeds in verschillende formaten en op een andere ondergrond. Het bijna decoratieve karakter verklaart wellicht waarom Vandenhove dit koos als het ontwerp voor een vloertapijt in Bonne Fortune, één van de door hem ontworpen privéwoningen te Luik.

Louise Schiepers