Na jaren te hebben gewerkt als interieurontwerper presenteert Charlotte Beaudry (1968) zich vanaf de jaren 1990 als beeldend kunstenaar met voornamelijk figuratieve schilderijen. Daarnaast omvat haar oeuvre ook tekeningen, sculpturen, video’s en performances. Enerzijds onderzoekt ze de representaties van (adolescente) vrouwelijkheid terwijl ze anderzijds de status van hedendaagse beelden en schilderijen op een zelf-reflexieve wijze bevraagt. Charles Vandenhove, die reeds in de vroege jaren ’50 als architect met de beeldhouwer Jean Beaudry, de vader van Charlotte, had samengewerkt, verwierf zowat een halve eeuw later meerdere werken voor zijn collectie. In de collectietentoonstelling Morceaux-choisis (2011) werd zelfs een volledige zaal aan Charlotte Beaudry gewijd.

Dit vijfdelige werk deelt zijn titel met de door de architect zelf ontworpen privéwoning van Jeanne en Charles Vandenhove, het Maison Chauve-Souris te Luik. Vijf eenvoudige vleermuizen, die schipperen tussen abstractie en werkelijkheidsgetrouwe weergave, verschillen onderling slechts in enkele toetsen. Door de vleermuizen frontaal voor te stellen als geïsoleerde objecten in een donkere nis, wordt een zekere plaatseloosheid opgeroepen. Uit de realiteit losgerukt, banen de vleermuizen hun weg in het tweedimensionale vlak. Net zoals de vleermuizen hun omgeving in kaart brengen met behulp van hun intrinsieke echolocatiesysteem, tast Beaudry de grenzen van de picturale ruimte af.

Louise Schiepers