Pierre Caille (1911-1996) vervulde een pioniersrol in de ontwikkeling van keramisch beeldhouwwerk in België. Als wegbereider voor sculpturale keramiek ontplooide hij een eigen techniek en vormentaal waarin speelsheid en fantasie overheersen. Met een sterk gevoel voor ironie creëert hij een poëtisch universum met vrolijk aandoende en kleurrijke gefantaseerde wezens in keramiek of hout. Humor en vitaliteit kenmerken zijn artistieke carrière die wordt gedreven door een voortdurende zoektocht naar kleur in wisselende materialen en technieken.

In 1957 neemt hij samen met onder meer Olivier Strebelle deel aan de XIde Triënnale van Milaan waarvoor Charles Vandenhove en Lucien Kroll het tentoonstellingsproject ontwerpen. Wellicht hebben Vandenhove en Caille elkaars werk daar weten te appreciëren. Hun wegen kruisten elkaar eerder aan het Hoger Instituut voor Architectuur en Sierkunsten in Ter Kameren of kortweg La Cambre: Vandenhove studeerde er af in 1951, Caille was er docent vanaf 1949. Ook later werken ze zij aan zij. Zo creëert Caille in de jaren 1980 een ontwerp voor een toegangsportiek van de Faculteit Psychologie en Pedagogie op de universitaire campus van Sart-Tilman te Luik, waar Vandenhove het ziekenhuis en het gebouw voor de lichamelijke opvoeding ontwerpt. Caille’s ontwerp stelt een ruiterfiguur voor, een motief waarmee hij zijn carrière 55 jaar eerder startte.

Niettegenstaande de sculptuur van Caille in de Vandenhove-collectie niet gedateerd is, behoort ze onlosmakelijk tot de reeks van zogenaamde ‘Noirs’ die hij van 1963 tot omstreeks 1967 maakt. In deze periode experimenteert Caille met zwart geglazuurde antropomorfe wezens in aardewerk. In tegenstelling tot Cailles gewoonlijk vrolijke en kleurrijke figuren verwijzen deze ‘Noirs’ naar primitieve kunst met een magisch-religieus karakter. De figuren zijn onder meer geïnspireerd op de reis die hij in 1949 maakte naar Congo waarbij de inheemse kunst hem fascineert. Deze confrontatie laat een stempel na in zijn oeuvre en de reeks levert hem in 1964 de prestigieuze Carnegie Prize op, uitgereikt door het Carnegie Museum of Art in Pittsburgh, Pennsylvania.

Els Degryse