Christo Vladimirov Javacheff (1935-2020), kortweg Christo, was een Bulgaars-Amerikaanse architect en installatiekunstenaar die internationale bekendheid verwierf met zijn zogenoemde ‘inpakkunst’. Nadat hij het communistische regime in Bulgarije ontvluchtte, vestigde hij zich eind jaren 1950 in Parijs, waar hij niet veel later Jeanne-Claude Denat de Guillebon (1935-2009) huwde.

In Parijs kwam Christo tevens in contact met de kunstenaars van het Nouveau Réalisme, een stroming waarmee hij later soms in verband werd gebracht. Hoewel hij net als deze kunstenaars regelmatig collage- en assemblagetechnieken toepaste en werkte met ‘arme’ materialen zoals doek en touw, ontwikkelde hij met zijn ingepakte objecten een conceptueel afwijkende praktijk. Hij vertrok daarbij vrijwel steeds van objecten uit de dagelijkse realiteit, variërend van gebruiksvoorwerpen tot gebouwen en monumenten. Ondanks het gedeeltelijk onttrekken van uiterlijke kenmerken blijft de globale vorm doorgaans herkenbaar. 

In 1964 verhuisden Christo en Jeanne-Claude naar New York, vanwaar zij zich gezamenlijk toelegden op grootschalige en spectaculaire projecten in de publieke ruimte, die ze tot het einde van hun carrière wereldwijd realiseerden. In deze projecten werden iconische gebouwen en landschappen, doorgaans gedurende ongeveer twee weken, ingepakt, zoals in Wrapped Coast nabij Sydney (1968-69), Running Fence in Californië (1972–76), The Pont Neuf Wrapped in Parijs (1975–85) en Wrapped Reichstag in Berlijn (1971–95). Deze projecten kregen geleidelijk vorm aan de hand van tientallen tekeningen, collages en bewerkte foto’s die als voorbereidende studies fungeerden. De realisaties werden bovendien door henzelf gefinancierd, onder meer via de verkoop van deze voorstudies.

In Arbre emballé, een werk op papier uit 1967-1968, tekende Christo een boom die hij gedeeltelijk inpakte door middel van collage. De wortels omwikkelde hij met een ondoorzichtige juten(?) stof, die met nietjes op het blad werd bevestigd, terwijl de takken werden verpakt in transparant polyethyleen. Beide onderdelen werden verstevigd met zijn kenmerkende, geknoopte touwen. De stam bleef onbedekt.

Het werk past binnen een reeks gelijkaardige collagestudies op papier van ingepakte bomen die hij sinds 1964 maakte. Hoewel op deze tekening geen specifiek project wordt vermeld, vertoont de boom sterke visuele gelijkenissen met "Packed Trees" (Project for the Museum of Modern Art – New York), een collage op papier uit hetzelfde jaar waarop drie bomen zijn afgebeeld die op vergelijkbare wijze werden ingepakt.

De op deze studie genoteerde afmetingen van de boom komen dan weer overeen met Christo’s eerste tentoongestelde Wrapped Tree, die hij in 1966 presenteerde ter gelegenheid van zijn eerste museale solotentoonstelling in het Van Abbemuseum in Eindhoven. Deze monumentale, ingepakte boom werd toen horizontaal opgesteld op een grote, witte sokkel die iets korter was dan zijn lengte van tien meter (33 voet).

Wouter De Vleeschouwer