De Belgische kunstenaar Patrick Corillon (°1959) woont en werkt in Parijs en in Luik. In laatstgenoemde stad richtte hij in 2005 samen met zijn vrouw Dominique Roodthooft, theaterregisseur en actrice, de studio Le Corridor op. Ze hebben er beiden een atelier maar bieden er ook ruimtes voor residenten aan.

Het werk van Corillon kunnen we in twee periodes indelen. In de periode 1988-2005 maakte de kunstenaar voornamelijk beeldende kunst: installaties die vormelijk aansluiten bij het minimalisme of de conceptuele kunst. De werken bevatten vaak literaire teksten over Oskar Serti, een fictief personage dat associaties oproept met figuren in het werk van Paul Valéry of Elias Canetti. Bij deze installaties kan de toeschouwer, of beter gezegd de participant, zich verplaatsen in de ruimte om korte verhalen te lezen of te beluisteren over Oskar Serti. 

Dit literaire en narratieve karakter vinden we ook terug in de tweede periode in het oeuvre van Corillon. In 2005 besliste de kunstenaar om zich voortaan toe te leggen op theateropvoeringen en performances in musea. In tegenstelling tot de Oskar-Serti-installaties, waarbij het vormelijke tot een minimum gereduceerd wordt, ontvouwen de performances zich veelal rond een – vaak kleurrijk – object, zoals een poppentheater of een Japanse kamishibai. In Corillons meest recente performancewerk wordt de toeschouwer op diverse manieren opnieuw tot participatie uitgenodigd.

Corillon werkte meermaals samen met Charles Vandenhove, onder meer bij het woonzorgcentrum Le Balloir te Luik (1988-2000), het wooncomplex Hoogfrankrijk in Maastricht (1989-1993), de woning Bonne Fortune te Luik (1997-2000), het woningproject Getsewoud (1997-2002) en het Gemeentehuis te Ridderkerk (2000-2004).

Les Souvenirs is een ‘Oskar-Serti-installatie’ die bestaat uit zeven walkmans waaraan telkens met verwrongen paperclips een plaatje met tekst bevestigd is. Het geheel lijkt op een minimaal vormgegeven pianoklavier. Wanneer je een van de walkmans op je oren plaatst, hoor je een fictief radio-interview van Oskar Serti, vlak voor zijn dood in 1959. Het personage van Corillon haalt er herinneringen op aan een gemiste ontmoeting met een beeldschone pianiste, een voorval dat in het jaar 1912 in de tentoonstellingsruimte plaatsgehad zou hebben.

Sarah Willems