Als student aan het Royal College of Art in Londen maakte David Hockney (1937-2026) deel uit van een generatie jonge kunstenaars, waaronder R.B. Kitaj en Derek Boshier, die nieuwe artistieke richtingen verkenden. Mede door zijn deelname aan de invloedrijke Young Contemporaries-tentoonstelling in 1962 werd hij al op jonge leeftijd opgemerkt. Hoewel Hockney later vaak als een van de belangrijkste vertegenwoordigers van de Britse popart wordt beschouwd, week zijn werk inhoudelijk af van deze stroming. Zijn schilderijen vertrekken veelal vanuit autobiografische en alledaagse situaties, eerder dan vanuit een kritische reflectie op de consumptiemaatschappij.

Na zijn verhuizing naar Californië in 1964 ontwikkelde Hockney een heldere, figuratieve schilderstijl met levendige kleuren, voornamelijk in acrylverf. De verheerlijking van de levensstijl van de gegoede Amerikaanse burgerklasse, met onderwerpen zoals moderne luxevilla’s, zwembaden en gazons, werd daarbij een belangrijk thema. Zijn latere realistische portretten en landschappen werden kenmerkend voor zijn oeuvre. Door zijn voortdurende experimenten met uiteenlopende media, van schilderkunst en grafiek tot fotografie en digitale kunst, geldt Hockney, met een artistieke carrière van bijna zeventig jaar, vandaag als een van de invloedrijkste kunstenaars.

The Princess after many years in the glass mountain is een van de 39 etsen die Hockney maakte voor het portfolio Illustrations for Six Fairy Tales from the Brothers Grimm, uitgegeven door Petersburg Press in samenwerking met Kasmin Gallery in 1970. Een van de opmerkelijke aspecten van deze reeks is Hockneys gebruik van de zogenoemde ‘soft ground’-etstechniek, waarmee hij verschillende texturen binnen zijn prenten kon nabootsen. Zoals de titel van het portfolio aangeeft, selecteerde en interpreteerde Hockney zes sprookjes van de gebroeders Grimm, die hem al sinds zijn jeugd fascineerden, en verbeeldde hij deze in afzonderlijke reeksen etsen. Over deze verhalen merkte Hockney op: ‘They’re fascinating, the little stories, told in a very simple, direct, straightforward language and style; it was this simplicity that attracted me’.

Deze ets is de vijfde en laatste prent uit de reeks die het verhaal Old Rinkrank (Oude Rinkrank) illustreert en toont de prinses na haar ontsnapping. Hockney koos voor dit verhaal omdat het begint met de woorden ‘A king built a glass mountain’, en het probleem van het verbeelden van een glazen berg hem intrigeerde. Over deze specifieke ets schreef Hockney: ‘The princess then is found in the glass mountain a lot older, so I made her short-sighted and ugly, and with big chunks of glass still around so you see her magnified in it.’

Hockney kreeg al vroeg erkenning als begaafd etser. In 1961 ontving hij een gouden medaille voor etsen aan het Royal College of Art in Londen. Ook later bleef hij, naast het schilderen, regelmatig naar dit medium terugkeren.

Wouter De Vleeschouwer