De Franse, in Oostende geboren kunstenaar Joël Kermarrec (1939-2022) was actief tussen 1960 en 1980. Hij groeide op in de boekhandel van zijn ouders en kwam daar in contact met surrealistische kringen. Onder invloed van zijn oom Félix Labisse en via diverse tijdschriften ontwikkelde hij een gevoeligheid voor experiment met een tegelijk surrealistische en geometrisch abstracte blik.

In februari 1970 organiseerde galerie Withofs in Brussel een tentoonstelling waarin Kermarrec elk werk benoemde naar de kleur van de achtergrond: Fond rose et jaune, Fond rose, Fond bleu, Fond mauve, Fond vert,... Op deze tentoonstelling verwierf Charles Vandenhove Fond mauve. Het werk is uitgevoerd in olieverf op doek en gemonteerd in een metalen kader. Het is ongesigneerd, wat kenmerkend is voor Kermarrecs vroege carrière.

De achtergrondkleuren, zoals het lichtpaarse in Fond mauve, zijn geïnspireerd door Kermarrecs lectuur van de negentiende-eeuwse schrijver Gérard de Nerval (La Bohème galante en Les filles du feu). In de tentoonstellingscatalogus Le temps, la durée, l’instant & aujourd’hui, ici, uitgegeven naar aanleiding van de tentoonstelling in L’Espace des Arts te Chalon-sur-Saône (2007), beschrijft Kermarrec hoe deze leeservaring het maken van de reeks beïnvloedde: kleuren transformeerden volgens de stemmingen van de auteur en eindigden uiteindelijk in zwart. Fond mauve belichaamt zijn voortdurende onderzoek naar de spanning tussen orde en instabiliteit binnen het schilderkundige veld. De herhalende, modulaire vormen functioneren als autonome elementen binnen een open systeem. Zelf vergeleek de kunstenaar de resulterende afwezigheid van hiërarchie met een Rubik’s Cube. Het werk manifesteert zich in termen van zichtbaarheid in plaats van leesbaarheid: de eenvoudige, directe compositie nodigt de kijker uit tot een lichamelijke en reflectieve kijkervaring.

In 1967 nam Joël Kermarrec deel aan de tentoonstelling Impact in het Zuidfranse Céret, waar hij exposeerde naast Daniel Buren en het collectief Supports/Surfaces, kunstenaars die de materiële en ruimtelijke voorwaarden van het schilderen kritisch bevroegen. Dat er ook werk van deze kunstenaars prominent aanwezig is in de collectie van Charles Vandenhove, wijst erop dat Kermarec hun fundamenteel denken over schilderkunst, ruimte en perceptie deelde.

Siri Van de Velde