Anselm Kiefer (°1945) is een Duitse kunstenaar die op de voorgrond trad in de jaren 1980, een decennium dat niet alleen werd gemarkeerd door een revitalisatie van de schilderkunst maar ook door een belangstelling voor geschiedenis en cultureel erfgoed. Gedurende zijn artistieke carrière reflecteert Kiefer op de turbulente geschiedenis van zijn vaderland en de traumatische nasleep van de Tweede Wereldoorlog. Zijn werken worden gekenmerkt door een existentiële en complexe omgang met geschiedenis en nationale identiteit in Duitsland. Deze aandacht brengt hij tot uitdrukking met een monumentale, aangrijpende en eigenzinnige beeldtaal. Historische conventies uit de schilderkunst grijpt de kunstenaar aan om te reflecteren over mythologie, spiritualiteit, ideologie en maatschappelijke kwesties. Kiefer staat bekend om zijn gebruik van organische materialen, hetgeen veel van zijn schilderijen een sculpturaal karakter bezorgt. 

In 20 Jahre Einsamkeit combineerde Kiefer verf op doek met stro en stenen. We zien een donker landschap, omringd met takken. Met een duidelijke verwijzing naar de historische romantiek, in het bijzonder de sublieme landschappen van Caspar David Friedrich of de donkere dramatiek van Théodore Géricault, evoceert de kunstenaar een onbehaaglijke, haast sublieme ervaring van eenzaamheid. De onvermijdelijke afbrokkeling van de organische materialen in het werk verankeren het werk ook in de tijd en een proces van verval. 

De titel van het werk verwijst specifiek naar de periode 1971-1991, waarin Kiefer worstelt met de Duitse historiek en zich daarvoor terugtrok in de afzondering van het atelier. 20 Jahre Einsamkeit behoort tot een reeks werken die dezelfde titel dragen. Andere werken uit die reeks bestaan onder meer uit een stapel oude schilderijen met takken en aarde, of uit een boek met bladen waarop waarbij hij twintig jaar lang ejaculeerde. Persoonlijke thema’s als intimiteit, isolatie en verlangen worden er op dramatische wijze met elkaar verbonden. 

Sofie Frederix