Met zijn voorkeur voor rasters, seriële composities en eenvoudige geometrische figuren wordt Sol LeWitt (1928-2007) beschouwd als een van de belangrijkste vertegenwoordigers van de minimale kunst. Maar met invloedrijke teksten als ‘Sentences on Conceptual Art’ en ‘Paragraphs on Conceptual Art’ presenteerde LeWitt in de jaren ’60 zich ook als een van de pioniers van de conceptuele kunst. Voor LeWitt is het idee of concept immers het belangrijkste aspect van het werk. Daarbij nam hij vaak het raster als basis-ingrediënt, waarna vormen gemultipliceerd of getransmuteerd kunnen worden. 

Omdat LeWitt vaak nadrukkelijk inspeelt op de ruimtelijke context van zijn kunstwerken leent zijn werk zich volgens Charles Vandenhove erg goed voor een interventie in architectuur. Vandenhove en LeWitt hebben meermaals samengewerkt, onder andere voor de inkomhal van de Muntschouwburg in Brussel, de inrichting van de vestibule van de Koninklijke Schouwburg in Den Haag en het Centre Hospitalier Universitaire (CHU) van Luik en het Maison Rue Bonne Fortune, eveneens in Luik. Deze voorstudie voor de lambriseringen in het Luikse ziekenhuis bestaat uit twee geëmailleerde stalen platen met een reeks van zestien verschillende kubussen in drie kleuren (rood, geel, blauw) op een grijze achtergrond. Naast de lambriseringen die op deze voorstudie zijn gebaseerd, ontwierp LeWitt nog twee andere reeksen lambriseringen voor het ziekenhuis: een reeks met een andere variatie op het kubusmotief en een andere met variaties op een stermotief. Opmerkelijk is dat de lambriseringen niet op de wand werden bevestigd maar aan een houten constructie hangen die een hele andere kijkervaring biedt.

Anaclara De Vos, Steven Jacobs