Samen met bevriende kunstenaars als Pierre Soulages, Alfred Manessier en Roger Bissière is André Marfaing (1925-1987) een vooraanstaand vertegenwoordiger van de lyrische abstracte schilderkunst die kort na de Tweede Wereldoorlog in Parijs volop tot ontwikkeling komt. 

Zijn schilderijen worden gekenmerkt door krachtige en expressieve vormen en weerspiegelen vaak een intense strijd tussen zwart en wit, met gebruik van dikke lagen verf. Marfaing speelt met contrasten door te variëren in materiaalgebruik, tonen en lijnen en door lege en volle ruimtes op het doek te benutten. Op deze wijze evoceert de kunstenaar niet alleen een gevoel van diepte en textuur in zijn werken, maar creëert hij ook een suggestie van beweging. 

Voor dit specifieke kunstwerk heeft Marfaing olieverf gebruikt om het oppervlak te modelleren. Het resultaat is een abstracte organische figuur die zich lijkt te bevinden in een onstabiel evenwicht, zorgvuldig uitgebalanceerd, waarbij geen enkel element de overhand krijgt op het andere. 

Céline De Foor