De Franse kunstenaar Henri Matisse (1869-1954) begon na zijn zware operatie in 1941 met zijn inmiddels welbekende techniek van papier découpé. Voortaan werkt hij niet langer meer met penseel, verf en doek, maar ruilde hij deze in voor schaar en papier. Papieren vellen die door zijn medewerkers met gouache waren beschilderd, toverde Matisse vanuit zijn rolstoel om tot grote, kleurrijke abstracte vormen. Die werden vervolgens samengebracht tot composities die tegen de wand, op de grond of zelfs aan het plafond werden vastgepind.

Een van de bekendste reeksen die hij op deze manier maakte, mondde uiteindelijk uit in het beroemde Jazz-boek, voor het eerst uitgegeven op 30 september 1947 door Verve. De combinatie van vibrante, kleurrijke prints rond thema’s als circus en theater, samen met poëtische teksten, werd enthousiast onthaald en blijft tot op de dag van vandaag razend populair.

Het was deze uitgever, Verve, die instond voor de lithografie van Nu bleu aux bas verts, het werk dat zich in de Vandenhovecollectie bevindt. Tériade, de oprichter van Verve, werkte al voor de oprichting van het tijdschrift samen met Matisse aan verschillende projecten. De manier waarop Tériade er telkens in slaagde de kleuren in de druk zo exact mogelijk te laten overeenkomen met de originele ontwerpen van Matisse, zorgde ervoor dat de kunstenaar bleef samenwerken met de uitgever.

In 1958, vier jaar na Matisses overlijden, gaf Tériade zijn voorlaatste nummer uit: Dernières oeuvres de Matisse: 1950-1954, een ode aan de laatste vier jaar van Matisse zijn leven en daarmee ook aan zijn techniek van de papier découpé. Een van de werken die in dit boekje werd uitgelicht was Nu bleu aux bas verts. In datzelfde jaar werden 150 afzonderlijke prints ervan gemaakt.

De prent grijpt terug op een gelijknamige gouache uit 1952 en toont een naakte danseres met groene benen en armen in fuchsia. De felle kleuren versterken de dynamiek en gewichtsloosheid van de figuur. Met gelijkaardige kleuren versterkt de plant aan de rechterzijde de organische vorm van de danseres.

Tijl Keygnaert