De Belgisch-Franse kunstenaar Louis Merveil (1927–1999, ook soms als ‘Merveille’ aangeduid) werd geboren in Verviers en vestigde zich vanaf de jaren zestig in de Vaucluse in Zuid-Frankrijk. In 1964 werkte Merveil samen met Vandenhove aan het ontwerp van een woning voor de kunstenaar en zijn vrouw, schrijver en dichteres Karin Lessing, in het dorpje Bonnieux. Net als eerdere ontwerpen hechtte Vandenhove hier belang aan de lokale bouwtraditie, met een voorkeur voor regionale materialen die hij combineerde met beton.

Merveils artistieke praktijk werd gevoed door muziekstukken als Catalogue d'oiseaux en Les Oiseaux exotiques van componist Olivier Messiaen, waarbij hij gebruik maakt van een vorm van pseudo-schriftuur. Muziek is volgens Merveil de fundamentele kunstvorm, omdat ze volgens hem zowel gecodificeerd is – gebaseerd op een precieze verdeling van geluidsgolven – als fysiek ervaren wordt – de geluidstrilling die via het oor binnenkomt en zich langs het zenuwstelsel door het hele lichaam beweegt. Hij beschouwde schilderkunst als een middel om muzikale ritmes naar het canvas te vertalen.

Omgeven door kleurrijke horizontale lijnen duiken in Sans Titre (1994) verticale blokken op die, als witte architecturale ruimtes, zwarte golvende lijnen bevatten. Binnen deze tekstachtige structuur ontstaan geen zichtbare leestekens of geen herkenbare noten, maar een samenkomst van lijnen die doet denken aan een partituur met een eigen ritmiek. De horizontale kleuren roepen een geabstraheerde zonsondergang op. Het contrast tussen warmte en structuur, emotie en ordening, verleent het schilderij een gelaagde dynamiek.

Anne-Sophie Van Schepdael