De Italiaanse kunstenaar Giulio Paolini (1940) wordt doorgaans geassocieerd met de conceptuele kunst en vooral de arte povera, de Italiaanse neo-avant-garde-beweging die staat voor het gebruik van non-conventionele, goedkope, natuurlijke en vaak ook vergankelijke materialen. Paolini combineert deze esthetiek echter vaak met vormen en thema’s uit de kunstgeschiedenis en de klassieke mythologie.

Deze ‘postmoderne’ combinatie van moderne en antiquiserende elementen strookt met de architectuurpraktijk van Charles Vandenhove die met Paolini meerdere keren samenwerkte, zoals bij de renovatie van de Koninklijke Muntschouwburg te Brussel (1985) en het Justitiepaleis in Den Bosch (1999). Ook voor de Koninklijke Schouwburg in Den Haag maakte Paolini enkele ontwerpen, die uiteindelijk evenwel niet werden gerealiseerd.

De medaillehouder met een fluwelen donkerblauwe achtergrond en gouden haakjes in Sotto le stelle doet onmiddellijk denken aan een sterrenhemel. De haakjes gaan zelfs buiten het kader van de houder en lopen verder op de wand: het werk treedt naar buiten en gaat over in de ruimte. Ook de verharde delen van het rokkostuum in het werk lijken vast te zitten tussen het kader van de houder. Ze zitten vast tussen kunstwerk en realiteit. 

Jolien Thyvelin, Steven Jacobs