De Italiaanse kunstenaar Giulio Paolini (1940) wordt doorgaans geassocieerd met de conceptuele kunst en vooral de arte povera, de Italiaanse neo-avant-garde-beweging die staat voor het gebruik van non-conventionele, goedkope, natuurlijke en vaak ook vergankelijke materialen. Paolini combineert deze esthetiek echter vaak met vormen en thema’s uit de kunstgeschiedenis en de klassieke mythologie.

Deze ‘postmoderne’ combinatie van moderne en antiquiserende elementen strookt met de architectuurpraktijk van Charles Vandenhove die met Paolini meerdere keren samenwerkte, zoals bij de renovatie van de Koninklijke Muntschouwburg te Brussel (1985) en het Justitiepaleis in Den Bosch (1999). Ook voor de Koninklijke Schouwburg in Den Haag maakte Paolini enkele ontwerpen, die uiteindelijk evenwel niet werden gerealiseerd.

Su due piedi, letterlijk ‘op twee voeten’ en vrij vertaald ‘in het hier en nu’ is een van de vele werken van Paolini waarin het thema van de tijd aan bod komt. Dit werk representeert alles wat tussen verleden en toekomst lijkt te liggen. Het geprimeerde canvas, klaar om beschilderd te worden, leunt onder meer op catalogi van Paolini. Door te verwijzen naar zijn voorgaande werken plaatst hij het canvas, tussen wat ooit was en wat mogelijk zou kunnen zijn, in de toekomst. In plaats van het werk te ondersteunen (wat de titel lijkt te suggereren), bevinden de schoenen zich bovenop het werk, alsof ze een wankel ogenblik aangeven.

Jolien Thyvelin, Steven Jacobs