De Franse kunstenaar Jean-Pierre Pincemin (1944-2005) was van alle markten thuis. Hij stond bekend als schilder, graveur en beeldhouwer. Pincemin kan beschreven worden als een onafhankelijke figuur binnen de Franse hedendaagse kunstscene. Hij sloot zich in het begin van zijn carrière (1971 -1973) voor een korte periode aan bij Supports/Surfaces. De stroming focuste op de basiselementen van de schilderkunst, namelijk drager en oppervlakte. Ze experimenteerden daarbij met materialen en technieken. Pincemin deelde deze interesse, maar ontwikkelde tegelijkertijd een minder dogmatische en meer onafhankelijke benadering, los van de strikte ideologische kaders binnen Supports/Surfaces. Pincemin ging al snel, na zijn korte aansluiting bij Supports/Surfaces, een individuele weg op en liet zich niet beperken tot één vaste stijl, medium of discours. Hierdoor kon hij vrij experimenteren en zijn werk voortdurend vernieuwen. Pincemins werk bleef doorheen zijn carrière abstract, maar vanaf de tweede helft van de jaren 1980 begon hij ook te experimenteren met figuratie. Gedurende tien jaar werkte Charles Vandenhove samen met de kunstenaar voor zijn architecturale projecten in Nederland en Luik zoals Le Balloir (Luik, 1988-2000), de Koninklijke Schouwburg (Den Haag, 1990-1999) en Maison Bonne Fortune (Luik, 1997-2000). In de collectie van Charles en Jeanne Vandenhove treffen we variaties aan van werken uit verschillende periodes van Pincemins carrière, die zowel abstract als figuratief zijn.

Vanaf 1984 vertoont het werk van Pincemin een opvallende vrijheid ten opzichte van zijn vroegere abstracte werken. Figuratieve motieven, zoals dieren en planten, worden steeds meer geïntegreerd in zijn oeuvre. Deze periode laat zien hoe Pincemin voortdurend experimenteerde met zowel materiaal als compositie, en hoe hij hergebruikte motieven combineerde met nieuwe picturale inzichten. De boom wordt een terugkerend motief in zijn schilderijen, tekeningen en grafiek, dat hij varieerde van gestileerde silhouetten tot monumentale schilderijen. Pincemin toonde een langdurige interesse in herhaling en serieonderzoek. Ook in een reeks van 25 kleine schilderijen uit de jaren 1990 en 2000 stelde de kunstenaar opnieuw het motief van de boom centraal.

L’Arbre uit 1987 in de Vandenhove collectie illustreert de overgang tussen figuratie en abstractie. Het werk toont een sculpturale boom, opgebouwd uit dikke impasto-toetsen en krassen, met een kleurenpalet van oranje, groen, blauw, wit en bruin. Het grote formaat en de materiële aanpak benadrukken de tactiele en fysieke aanwezigheid van het doek, waardoor de boom zowel herkenbaar als abstract oogt. Door de variatie in textuur en kleur krijgt het schilderij een bijna architectonische structuur.

Fran Van Kerrebroeck