Anne en Patrick Poirier, beide in 1942 geboren, zijn een Frans kunstenaarskoppel, dat gebruik maakt van een brede variëteit aan media zoals tekeningen, foto’s, installaties en monumentale sculpturen. Hun oeuvre focust op het gewicht van de geschiedenis en reflecteert op fenomenen als archeologie, ruïnes, verlies, desintegratie en herinnering. Vele van hun werken handelen over de wijze waarop het culturele verleden kan worden vastgelegd en bewaard, tegen het vergeten.

Met hun interesse voor de betekenis van historische architectuur vertonen ze een affiniteit met de praktijk van Charles Vandenhove met wie ze samenwerkten voor het ontwerp van een voetgangersbrug over de Seine in Parijs en bij de Cour Saint-Antoine te Luik.

De voetgangersbrug over de Seine, de zogenaamde Passerelle Solférino, die in 2006 werd herdoopt in de Passerelle Léopold-Sédar-Senghor, verbindt de Rue Solférino aan het Musée d’Orsay met de Jardin des Tuileries. Op die plek was er ooit een gietijzeren brug gebouwd onder Napoleon III die in 1961 werd afgebroken, waarna er een tijdelijke stalen vervangbrug werd opgetrokken. In 1992 werd deze ook gesloopt. De wedstrijd voor een nieuwe brug werd gewonnen door Marc Mimram.

In zijn niet-winnend ontwerp werkte Charles Vandenhove samen met Daniel Buren, die in de glazen balustrades stroken zou graveren die het patroon van de balken van de loopbrug overnemen. Daarnaast zouden Anne en Patrick Poirier aan beide uiteinden van de brug een rij houten sokkels plaatsen waarop enkele overblijfselen van de oude brug tentoongesteld zouden worden. Ook zouden drie obelisken aan de brug worden toegevoegd. De schetsen tonen zo een sokkel en diverse obelisken met zowel een vierkante als ronde basis. 

Gustav-Adam Dendooven, Steven Jacobs