De Japanse kunstenaar Ado Sato (1936-1995) geboren in Yokohama, volgde zijn vader, Key Sato—die in Parijs werkzaam was—en arriveerde in 1962 in de Franse hoofdstad. Zijn stijl sluit echter nauwelijks aan bij die van zijn vader. Waar Key Sato, als een van de vertegenwoordigers van de eerste generatie lyrische abstractie, werkte met ruwe texturen, opeenvolgende reliëflagen en zocht naar de rauwe vorm van de natuur, ontwikkelde Ado Sato een hele eigen beeldtaal. Zijn schilderijen spelen met felle kleuren, diepteverschillen, symmetrie en de herhaling van ovale vormen. Zijn opleiding als grafisch ontwerper resulteerde in een voorkeur voor scherp afgelijnde vormen en grote, effen kleurvlakken.

Toch vond Ado Sato snel zijn plek binnen het vooruitstrevende Parijse kunstcircuit. Hij werd opgenomen door Galerie Arnaud, een van de meest vernieuwende kunstplekken van de stad. Sato exposeerde er meerdere jaren op rij en kreeg bovendien aandacht in Cimaise, het kunsttijdschrift dat door de galeriehouders van Galerie Arnaud, John Franklin Koenig en Jean Robert Arnaud, was opgericht. In 1971 ontwierp hij de cover van nummer 102.

Het is in deze galerie aan de Boulevard Saint-Germain 212 dat tussen 9 oktober en 8 november 1969 de tentoonstelling Dai Dai Submarine speelde, waar het werk F.M.K. werd getoond. Of het daar door Jeanne en Charles Vandenhove werd aangekocht, blijft voorlopig onduidelijk, maar zeker is dat Ado toen al aandacht uit België wist te trekken. In de jaren die volgden exposeerde hij in Luik (1970), Gent (1971), Brussel (1972) en Oostende (1973).

Het werk kenmerkt zich door een samenspel tussen vormelijke abstracte strengheid en subtiele doorbrekingen van de pure geometrie, wat een voelbare spanning en lading creëert.

Tijl Keygnaert